Historia szkoły i Sichowa


Dzieje Sichowa

Pierwsza wzmianka o Sichowie Wielkim pochodzi z dokumentu z 1528r. dotyczącego transakcji zawartej pomiędzy Andrzejem z Tęczyna a wojewodą sandomierskim Hieronimem Łaskim, panem Rytwian i Staszowa. Sichów wraz z pobliskimi wioskami przeszedł wskutek zamiany na inne ziemie na własność rodziny Łaskich, dziedziców dóbr staszowskich. Z rejestrów poborowych z lat 1530-1532 można dowiedzieć się, że w Sichowie Wielkim znajdowało się 1 1/2 łanów kmiecych, 1 gospodarstwo sołtysie i karczma.
Od Łaskich dobra przeszły w XVI wieku w ręce rodu Tęczyńskich. W 1637r. stały się własnością Opalińskich, następnie Lubomirskich, Sieniawskich, Denhoffów.

W 1731r. dobra staszowskie, w tym Sichów, wniosła w posagu Augustowi Czartoryskiemu Maria Sieniawska primo voto Denhoff. W 1788r. dobra staszowskie otrzymała w posagu Elżbieta Izabella Czartoryska, wychodząc za mąż za księcia Stanisława Lubomirskiego. W 1808r. Izabella Lubomirska zawarła układ z kasztelanem połanieckim Piusem Kicińskim, któremu wydzierżawiła dożywotnio folwark Sichów wraz z należącymi do niego wsiami: Sichowem Wielkim i Małym oraz Sydzyną. Wiosną 1809 r. sporządzono dokładny inwentarz z opisem dworu, oficyny, zabudowań folwarcznych, studni i trzech karczm. W 1815r. w dobrach staszowskich założono osiem szkół początkowych min. w Sichowie, Rytwianach, Koniemłotach, Łubnicach.

W 1828 r. posiadłość przeszła w ręce poślubionych sobie wcześniej księżnej Julii Lubomirskiej i hrabiego Jana Potockiego. Wiadomo, że po upadku powstania listopadowego w 1831 r. w majątku Sichowskim ukrywał się gen. Józef Chłopicki. Wnuk Jana, hrabia Adam Potocki po objęciu przez siebie dóbr zniósł w 1848r. pańszczyznę i oczynszował swoich włościan.

Od 1897 r. majątek należał do Macieja Radziwiłła, który poślubił Różę Potocką. Nowy właściciel znany był ze swojego zaangażowania w liczne inicjatywy społeczne i gospodarcze. Książę przyczynił się do elektryfikacji tramwajów i powstania Teatru Polskiego w Warszawie. Dbał również o mieszkańców Sichowa, gdzie założył ochronkę i wspomagał finansowo zdolną młodzież. Przebudował także położony w rozległym parku pałac, wzniesiony pod koniec XVIII wieku. Kres jego działalności położyła przedwczesna śmierć w wieku 47 lat.

Kolejnym właścicielem Sichowa został Krzysztof Radziwiłł wraz z żoną Zofią Popiel z pobliskich Kurozwęk. Urodziło się tu ich pięcioro dzieci. Małżonkowie prowadzili ożywione życie rodzinne i towarzyskie, a dom w Sichowie stał się miejscem odwiedzanym przez wielu artystów, literatów i ludzi nauki. Bywali tu m.in. znakomity malarz Józef Mehoffer, dramaturg i muzyk Karol Rostworowski, znany autor słowników Witold Doroszewski.

W sierpnipalacu 1940 r. Krzysztof i Zofia Radziwiłłowie zostali aresztowani przez hitlerowców, najmłodsza córka Krzysztofa i Zofii – Anna, późniejszy senator RP i wiceminister edukacji, miała wówczas 1 rok. Zofia Radziwiłł została zwolniona w lutym 1941 roku, Krzysztof aż do wyzwolenia przechodził gehennę w obozach koncentracyjnych w Majdanku, Gross-Rosen, Mauthausen. Cudem przeżył obozowe piekło. Naraził się hitlerowcom m.in. tym, że udzielił schronienia profesorom Uniwersytetu Jagiellońskiego, uwolnionym z obozu w Sachsenhausen. W Sichowie przebywali m.in. prof. Karol Estreicher i ksiądz prof. Konstanty Michalski, rektor UJ w latach 1931-32, a także pisarz Jan Parandowski.
Niemcy przejęli Sichowski majątek. W pałacu zamieszkał baron von Schweinchen, dowódca oddziału żandarmerii, kuzyn samego Himmlera.

Pałac Radziwiłłów po wojnie służył oświacie rolniczej, najpierw odbywały się w nim kursy, później mieściła się szkoła, a następnie mieszkania pracowników. Od 1986r. stał pusty i niewiele z niego zostało. W 2006 r. zniszczony zespół pałacowo-parkowy w Sichowie został odkupiony od Skarbu Państwa przez potomków Krzysztofa i Zofii Radziwiłłów i znów stał się rodzinną własnością. Właściciele postanowili odbudować zespół pałacowo-parkowy z zamiarem uczynienia z niego jednego z lokalnych ośrodków rozwoju kulturalnego i gospodarczego.

Źródła:
http://Sichow.eu/
http://Sichowduzy.ovh.org
http://www.wici.info/News,Sichow_duzy,10956.html
http://miasta.gazeta.pl/kielce/1,35255,5820161,html
http://pl.wikipedia.org/



HISTORIA SZKOŁY

szkolaPo II wojnie światowej i przeprowadzeniu w Polsce reformy rolnej, w XVIII - wiecznym budynku pałacu Radziwiłłów w Sichowie Dużym, uruchomiono w 1947 roku Ośrodek Szkolenia Rolniczego i Wojskowego, który istniał do marca 1949r. W styczniu 1950 roku otwarto Państwową Szkołę Praktyków Specjalistów Upraw Polowych, która funkcjonowała z przerwami 2 lata. Następnie ponownie uruchomiono Ośrodek Szkolenia Rolniczego.
1 lipca 1959r. podjęto decyzję o przekształceniu zdewastowanego ośrodka w Roczną Szkołę Rolniczą. Szkoła istniała z przerwami w działalności 2 lata. W styczniu 1961 roku zorganizowano Państwową Roczną Szkołę Rolniczo – Gospodarczą. Na cele kształcenia praktycznego przeznaczono budynki gospodarcze poradziwiłłowskie i 75 ha gruntów rolnych.

1 września 1965r. utworzono 3–letnie Państwowe Technikum Rolnicze. Tę datę uznaje się za rok powstania szkoły, ponieważ od tego czasu istnieje bez przerw w działalności. W latach 1972-74 szkoła znacznie poprawiła warunki funkcjonowania, ponieważ została przeniesiona z pałacu do wybudowanych nowych budynków: szkoły, internatu, warsztatów.
W 1971r. utworzono Zasadniczą Szkołę Rolniczą, a w 1975r. Zasadniczą Szkołę Mechanizacji Rolnictwa. W wyniku dalszej kontynuacji edukacyjnych działań w 1977r. utworzono 3-letnie Technikum Mechanizacji Rolnictwa.

1 stycznia 1977r. decyzją Wojewody Tarnobrzeskiego przekształcono Państwowe Technikum Rolnicze w Sichowie wraz z filiami w Zespół Szkół Rolniczych w Sichowie Dużym.
21 czerwca 1980r. nadano szkole sztandar i imię Adolfa Dygasińskiego, pisarza związanego z regionem, jednego z głównych przedstawicieli naturalizmu w XIX- wiecznej literaturze polskiej. W swojej twórczości bardzo często poruszał tematykę życia mieszkańców wsi i małych miasteczek, podkreślając wspólnotę losów ludzi i zwierząt.
W 1981 roku oddano do użytku kolejny budynek szkolny - halę sportową.

W 1986 roku zakończono rozbudowę warsztatów o część do kształcenia teoretycznego składającą się z czterech pracowni do nauczania przedmiotów zawodowych. W 1985r. uruchomiono pierwsze pięcioletnie Technikum, które kształciło w zawodzie technik mechanizacji rolnictwa, natomiast w 1992r. kolejne pięcioletnie Technikum Rolnicze.
W 1990r. zakończono dobudowę dwóch części do głównego budynku szkoły. W 1997r. rozpoczęto kształcenie w nowym zawodzie, uruchomiono pięcioletnie Technikum Żywienia i Gospodarstwa Domowego.
W związku z reformą oświaty w 2002r. istniejące technika pięcioletnie przekształcono w czteroletnie, a ponadto uruchomiono kształcenie w zawodzie technik agrobiznesu.

Od dnia 1 stycznia 2007 roku szkoła prowadzona jest przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, natomiast od 1 września 2009r. nosi nazwę Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Adolfa Dygasińskiego w Sichowie Dużym.

Od 1 września 1965r. do 30 czerwca 2014r. szkołę ukończyło ogółem 4456 absolwentów.


Stopka